Archiwum dla kultura

Ludzie, to teraz będą znowu to samo wszystko powtarzać, tylko brody pozapuszczali?!

Posted in Opowieści dawnej treści with tags , , , on Lipiec 12, 2016 by tonguetonic

Arno Luxemburg (Orło Światłogrodzki)

Któż z nas nie pamięta Arno Luxemburga, tajemniczego twórcy z pogranicza kultur frankofońskiej i germańskiej? Dziś wspominamy tę legendarną postać, próbując zarazem dotrzeć do prawdy biograficznej.

Arno Luxemburg, urodzony jako Orło Światłogrodzki w Szczecinku w 1897 roku. Ku uciesze ojca i matki bardzo wcześnie nauczył się czytać i pisać, toteż spodziewano się po nim geniuszu literackiego. Mały Orło był nieśmiałym chłopcem, z przykrością wychodził na podwórko – wolał rysować wizerunki znanych kompozytorów zamknięty w swoim pokoju. Niestety, w czasie nauki w szkole podstawowej dziecko zbierało oceny zaledwie ponadprzeciętne. Rodzice zmuszali go do forsownego przyswajania matematyki i fizyki, którymi Orło nie pasjonował się. Poetyckie podejście do przedmiotów ścisłych znajdzie później szczególny wyraz w jego twórczości. W liceum dała o sobie znać skomplikowana osobowość młodzieńca – przysparzał wielu kłopotów wychowawczych. Wyobcowany dziewiętnastolatek kontynuuje edukację na wydziale germanistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, filologię kończy z trudem na nowo powstałym uniwersytecie w Poznaniu. Okoliczności wyjazdu Orła na Zachód pozostają niejasne; przypuszcza się, iż powodem ucieczki były groźby kierowane pod jego adresem ze strony ugrupowań masońskich. Rozpoczętą na ziemiach polskich działalność antysyjonistyczną kontynuował będzie Arno do końca swoich dni.

Genialny umysł Orła czuje się w Belgii jak delfin w akwarium. Jego na wskroś słowiańskie usposobienie nijak ma się do wybujałego modernizmu zachodnich elit artystycznych.

Wszystkie lata drugiej wojny światowej spędza Arno w podziemnym laboratorium, gdzie pomaga preparować ładunki wybuchowe dla ludowego ruchu oporu we Francji. W tym czasie rozwija się fantastycznonaukowa obsesja Arno, dzięki której w latach powojennych będzie mógł rozbłysnąć jego talent, znajdując całe swoje ujście w epokowej Trylogii Planetoid. Dzieło zaginęło niemal całkowicie pod koniec lat 70., jak dotąd udało się odzyskać jedynie kilka minut fragmentów pierwszej części. Nad całkowitą rekonstrukcją filmu pracuje wnuk wielkiego Polaka… Arno Luxemburg.

Ostatnie lata życia Arno to powrót do świata przyrody, m.in. słynny, krótkometrażowy obraz Kaczki.

Według oficjalnych źródeł Orło Światłogrodzki zmarł 14 sierpnia 1962 roku, po długiej chorobie (rak mózgu). Inne utrzymują, jakoby Arno przez całe życie cieszył się doskonałym zdrowiem i zmistyfikował własną śmierć, by zacząć nowy rozdział swojej egzystencji. Powiada się, iż w latach osiemdziesiątych wrócił do Polski i osiedlił się w stronach rodzinnych, na Pojezierzu Drawskim. Podobno do perfekcji opanował sztukę odmładzania się i długowieczności, co pozwala mu zręcznie lawirować w technokratycznej rzeczywistości. Niektórzy twierdzą, że obaj Arno Luxemburgowie (dziadek i wnuk) to jedna osoba.

Na zdjęciu: Orło Światłogrodzki (znany bardziej jako Arno Luxemburg) w Muzeum Wody w Bornem.

кoБи

Reklamy

Czomgolskie karty Dzigi-Dzigi

Posted in Opowieści dawnej treści with tags , , , on Listopad 11, 2014 by tonguetonic

01 dzigi dzigi

Dzigi-Dzigi. Najsilniejsza i najbardziej złowieszcza karta w zestawie. Dzigi-Dzigi posiada wygląd małej, niewinnej dziewczynki, lecz w rzeczywistości jest niszczycielką wszelkiego dobra, światła i życia, reprezentowanych przez białą owieczkę.

Grzechotka, zatrute owoce, czarna magia, wczesna zima, gady.

Symbol: księżyc i waga.

Małe jagnię Dzigi miała,
wełna prawie jak śnieg biała,
lecz się bajka tak skończyła:
Dzigi jagnię poświęciła.

W mitologii angielskiej Dzigi-Dzigi występuje jako Mary, znana z wierszyka Mary had a little lamb.

02 cyzmag ebroje

Cyzmag Ebroje. Młoda wiejska dziewczyna, bezpośrednia antagonistka Dzigi-Dzigi. Jest jednak kartą znacznie słabszą. W tradycyjnym pojmowaniu czomgolskim, Ebroje nie włada wystarczającą mocą i mądrością, aby przeciwstawić się diabelskiemu dziecku.

Pastorał z kokardą, glukoza, naiwna modlitwa, wiosna, zwierzęta leśne.

Symbol: zaćmienie Słońca.

Ebroje owiec szuka,
spotkała ją nauka:
owieczek nie ostawiaj,
zła Dzigi je podkrada.

Mitologia angielska przyswoiła tę postać jako Little Bo Peep.

03 gudziuk

Gudziuk. Karta relatywnie silna, jednak niedookreślona względem kierunku. Doświadczeni gracze wiedzą, jak ukierunkować ten charakter odpowiednio w stronę światła lub zniszczenia, zależnie od ich decyzji. Gudziuk to również staroczomgolski chan, znany z podań.

Pieniądze, mąka, kierowanie energii, późna zima, ptaki.

Symbol: złoty satelita.

Zaśpiewaj o miedziaku,
w kieszeni żyta moc;
sześć i dwadzieścia ptaków
piekł Gudziuk w placku w noc.

W angielskiej mitologii funkcjonuje przyśpiewka Sing a Song of Sixpence, oparta na postaci Gudziuka.

04 quagya maragyaQuagya Maragya. Tak zwana „stara panna”, jest postacią raczej złą, lecz słabą. Czasami zdarza się, że wykwalifikowany gracz potrafi zmienić biegun dla tej karty. Zazwyczaj jednak nawet Dzigi-Dzigi „nie przepada” za jej sąsiedztwem – uznaje się ją za figurę niezaradną i nierzadko niweczącą dobrze opracowany plan.

Dom, porcelana, złorzeczenie (klątwy), jesień, ssaki domowe.

Symbol: przepołowiony Mars.

W kredens Quagya weszła,
by nakarmić pieska.
Kość mu chciała znaleźć,
lecz się nie udało.

Old Mother Hubbard to odpowiedniczka Quagya Maragya w angielskiej mitologii.

05 tjotirlitti y szwienar

Tjotirlitti Y Szwienar. Karta bardzo mocna, pozytywna, chociaż względnie łatwa do wyeliminowania. Należy nią „ugrać ile wlezie”, dopóki znajduje się w grze. Niektórzy mistrzowie kart czomgolskich twierdzą, że nie idzie dobrze w parze z kartą Gudziuk. W tardycyjnej symbolice, Tjotirlitti jest przedstawicielem „zwykłego”, przeciętnego lecz dobrodusznego człowieka, który ostatecznie ginie z powodu ignorancji (wybór zabijania zamiast życia światłem).

Chański flet (kimaranga), surowe mięso, mantra, lato w pełni, ssaki ubojne.

Symbol: Ziemia.

Tjotirlitti syn piszczałka,
prosię ukradł raz.
Prosię zeżarł; później pałką
bito go, aż zmarł.

W mitologii angielskiej znany jest jako Tom, Tom, the Piper’s Son.

06 worodziwa

Worodziwa. Karta diabelska i dość silna. Reprezentuje takie wartości jak: iluzja, przekupstwo, spekulacja, chęć zysku. Zazwyczaj gracz, któremu uda się połączyć tę kartę z kartą Dzigi-Dzigi, ma zapewnioną dużą przewagę, przynajmniej w pierwszej części rozgrywki. Tylko w wyjątkowych wypadkach bardzo doświadczeni mistrzowie zdolni są obrócić tę kartę przeciwko „diabelskiej dziewczynce”. Worodziwa nie staje się przez to postacią wspierającą światło, ale zło niejako rujnuje samo siebie.

Końska głowa (czasem maska – pierwowzór Lajkonika??), grzyby, działanie, późne lato, mięczaki.

Symbol: meteoryt lub czarna dziura.

Worodziwa, niby-koń,
do Vungmaca* zmierza.
Chleba, ciastek, jabłek ton
pięć kupić zamierza.

*Vungmaca – stolica Czomgolii

Na motywach charakteru Worodziwy angielska mitologia wytworzyła pieśń Ride a cock horse to Banbury Cross.

07 ermez dzierkem

Ermez Dzierkem. Tzw. „ubrana nagość”, trzecia z „dobrych” kart. Niezbyt mocna, lecz bardzo stabilna. Umiejętny gracz powinien wykorzystać ją do długoterminowego zasilania sił światła. Symbolizuje ekspansję, ewolucję, tworzenie.

Łóżko, nasiona, medytacja, wczesne lato, owady.

Symbol: gwiazda.

Ermez Dzierkem, Ermez Dzierkem,
nie bój karalucha.
Siedź na stołku,
zjedz rosołku,
boś ty łakomczucha.

Little Miss Muffett to odpowiedniczka Ermez Dzierkem w mitologii angielskiej.

W każdej partii grający w karty czomgolskie decydują o losach świata. Jeśli i ty chcesz wesprzeć którąś ze stron – Światło lub Ciemność, w zależności od upodobań – możesz wybrać się na wiecznie trwające rozgrywki do Czomgolii (czomg. Chamgustani). Podobno leży ona gdzieś między Mongolią a Kazachstanem. Według innych źródeł, Czomgolia to okresowa wyspa na Jeziorze Bajkał.         (kisz)